Rogi myśliwskie

Róg myśliwski. Rogów takich używali myśli­wi do wabienia zwierza (jelenia, łosia, daniela itp.) i do innych celów. Wabienie odbywało się różnymi odgłosami, jakie myśliwy wydawał za pomocą rogu i ust, jednak bez ustnika, który myśliwy stosował odtrąbując w kniejach zwy­cięstwo nad ubitą zwierzyną. Róg, o jakim mó­wię, początkowo był zapewne krótszy, bez ust­nika i pochodził od miejscowych wołów. Róg sygnalizujący zbiórkę w lesie, zwycięstwo, ko­niec łowów itp. był to możliwie długi róg, do­brze wyrośniętego domowego byczka lub tura (dawniej), o długości dochodzącej do pół me­tra. Róg ten miał okucia mosiężne lub srebrne; do środkowych okuć przymocowane były kó­łeczka z przywiązanym do nich sznurem lub rzemieniem służącym do przewieszania instru­mentu przez ramię. W róg taki dęło się przez metalowy lub rogowy ustnik. Grać było dość trudno, szczególnie na krótszych rogach. Im dłuższy róg, tym głos miał donośniejszy. Ma­teriał na tego rodzaju długie instrumenty, gdy zabrakło rogów tura, sprowadzano aż z Podo­la, gdzie woły mają potężne rogi. Róg wielki posiadał tylko wielki łowczy książęcy lub kró­lewski; podrzędni strzelcy, na przykład gajowi, mieli rogi mniejsze. Lepiej grało się na dłuż­szych rogach.

Rożek myśliwski

Rożek myśliwski, z miejscowe­go byczka. Obrobiony na gładko, wiązany na „rapciach” (mocno skręconych sznurkach), z ustnikiem („molśtukiem”) również z rogu. Słu­żył do sygnalizacji na łowach leśnych. Długość około 20 cm. W zbiorach Muzeum Kurpiowskie­go.

Rożek

Rożek z „molśtukiem”, dla bardziej muzykalnych puszczaków. Dawał tyl­ko jeden, rycząco-beczący dźwięk. Ustnik był z rogu. Długość całego instrumentu około 10 do 12 cm.

Dawny róg myśliwski

Dawny róg myśliwski, z ro­gu tura, zamieszkującego dawniej również i pu­szcze nadnarwiańskie. Długość rogu do pół me­tra, średnica dolna do 14 cm. Ustnik z kości, okucia mosiężne. Był w leśnictwie Dudy Pusz­czańskie w 1913 roku. Zaginął w czasie pierwszej wojny światowej. Olbrzymie rogi turów znajdują się na terenie nadnarwiańskim do ostatnich czasów. W Stacji Naukowej w Nowo­grodzie było ich kilka do 1939 roku, niektóre doskonale zachowane. Dwa rogi były z częścią czaszki.

Róg myśliwski

Róg myśliwski, do trąbienia na łowach kurpiowskich. Wykonany został w po­łowie zeszłego stulecia z rogu, zdaje się, wołu podlaskiego. Miał mosiężny ustnik i takież oku­cia. Długość czterdzieści kilka centymetrów. Do drugiej wojny światowej był w zbiorach Stacji Naukowej w Nowogrodzie. Na ilustracji – dawny strzelec kurpiowski, w kompletnym charakterystycznym stroju z XVIII wieku, trą­bi na rogu myśliwskim po udanych łowach.

Dawny strzelec kurpiowski grający na rogu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *