O dawnych zespołach muzycznych

Według opowiadań starych ludzi, kiedy nie było odpowiedniej mu­zyki, zastępował ją zbiorowy śpiew z akompaniamentem klaskania w dłonie. Potem nastały „chojowe” dudki i bęben z kadłubka lub „dia­ble” skrzypki. Na wielkich zebraniach, wiecach itp. używano długich drewnianych trąb i dużego bębna, jakiego dzisiaj używają na odpustach. Wiadomości te pozostały tylko w tradycji, przechowywane w pamięci staruszków.

Skrzypek wioskowy w autentycznym ubiorze kurpiowskim, gra on oczywiście z pamięci

W nowszych czasach następowały różne zmiany. I tak, około 100 lat temu, „grace” grywali na jednych lub paru skrzypkach, potem przez kilkadziesiąt lat, razem z „maryną” (basetlą). Skrzypiec bywało nie­kiedy do czworga.

Oto dawne układy kurpiowskich zespołów muzycznych.

Zespoły najdawniejsze. O ile wiadomo od starych ludzi, pierwotne zespoły muzyczne – około lat 1800-1830 – miały następujący skład:

  1. listek, brzost, fujarka wierzbowa,
  2. dudka sosnowa, płocha, „gruchawka”,
  3. skrzypki, „diable” skrzypki, „gruchawka”,
  4. cymbały, skrzypce, basetla albo „gruchawka”,
  5. zespół pochodowy: ligawka, bęben (kocioł), dudki,
  6. dudy (koza), skrzypce (albo „diable” skrzypki), basetla.

Zespoły późniejsze (1830-1905):

  1. skrzypce (lub cymbały), basetla, bębenek,
  2. skrzypce pierwsze i drugie, „klarnet”,
  3. skrzypce, „klarnet”, bębenek,
  4. skrzypce, „klarnet”, basetla.

Zespoły nowsze (1905-1939):

  1. skrzypce, harmonia (od półtonówki do trzyrzędówki), basetla,
  2. skrzypce, „klarnet”, basetla, bębenek,
  3. skrzypce, harmonia, „klarnet”, basetla,
  4. skrzypce, kornet (trąbka), harmonia, kontrabas albo bęben z orkie­stry.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *