Kożuchy

Były kożuchy wielkie na siwym samodziałowym suknie i kożuchy żółte bez su­kna; w obu wypadkach kołnierze były mocno okożuchowane puszystą wełną, stojące ponad głową. Od lewej strony Narwi na obszarze tak zwanej „kurpiowskiej szlachty” od Nowogrodu po Ostrołękę noszono burki sukienne z kapturami na głowę i klapami z tyłu; na Kurpiach ubioru tego nie znano.

Ubiór zimowy zamożniejszego gospodarza. Wg A. Zakrzewskiego. Wisła, 1888

Do pracy na dworze służyły w zimie krótkie kożuszki. Były one przeważnie bez wcięcia z leżącym lub stojącym kołnierzem i kieszeniami. Skóry baranie na ko­żuchy wyprawiano częściowo domowym sposobem, samodziałowe zaś sukno kupo­wano gotowe. Kożuchy żółte kupowano na jarmarkach, gdzie przywożono je na sprze­daż z okolic położonych nad Bugiem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *