Koszula męska

Męskie koszule do roboty szyto z białego lub zgrzebnego szarego płótna lnia­nego. Koszule na święta szyto z płótna cienkiego, bardziej bielonego, z wykładanym kołnierzykiem. Była to koszula typu przyramkowego, składająca się z dwu po­łów płótna połączonych na ramionach za pomocą przyramka. Rękawy zakończone mankietem miały pod pachami tak zwane ćwikle, zwane nieraz wąklasiami. Kołnierz pod szyją był wiązany na iaioiek, to jest czerwoną lub niebieską wstążeczką w kokardę ze zwisającymi końcami. Z czasem około 1890-1900 r. zaczęto używać do za­pinania szklanych guziczków, przeważnie niebieskich, jasnych. Było to zjawisko przej­ściowe przed nastaniem koszul do sztywnych kołnierzyków przypinanych. Przez pe­wien czas w latach 1900-1920 r. noszono takie koszule bez kołnierzy, co wyglądało nieszczególnie.

Koszula męska

Dawne koszule przyramkowe świąteczne miały na przodzie kołnierza nikły haft czerwony, biały, czasem niebieski. Haft ten określano tu jako kulasy. Typ koszuli z kołnierzykiem wykładanym przetrwał do I wojny światowej, potem przyszła moda na koszule z karczkiem i stojącym kołnierzykiem, co zachowało się do dnia dzi­siejszego.

Podkreślić należy, że na całych Kurpiach był zwyczaj noszenia koszul wpuszczo­nych w spodnie – a nie na wierzchu, jak na terenach leżących bardziej na wschód.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *