Dudki podwójne

Dudka, z drewna bzu z zakończeniem rogowym, które miało za zadanie wzmacniać siłę dźwięku. Instrument miał cztery otwory palcowe. Długość wraz z rogiem około 20 cm. Pochodzi od pastuszka ze wsi Wyk, w powiecie ostrołęckim, z 1921 roku.

Dudka bzowa [z dźwięcznikiem rogowym]
Dudka „dwójka” spod Baranowa, w powiecie przasnyskim, z około 1920 roku, wy­konana z bzu czarnego, z którego wypchnięto „muchę”. W odnogach po dwa otworki palco­we i jeden poniżej. Instrument dość rzadko spo­tykany, bo trudniej było go wykonać. Służył bardziej jako zabawka. Przypuszczam, że moż­na by go udoskonalić i zastosować w muzyce.

Dudka ‚dwójka’ [piszczałka podwójna]
Dudka „rososzka” z czarnego bzu, dłu­gości około 12 cm, nie miała większego zasto­sowania. Pochodzi spod Różana nad Narwią.

Dudka ‚rososzka’ [piszczałka podwójna]
Dudka „dwójka”, ze zrośniętych dwóch kawałków bzu. Pochodzi z 1916 roku spod Wizny. Ma dwa oddzielne otwory zadęciowe. Każda dudka (jedna jest krótsza) po­siada po cztery otworki palcowe. Rzadko spo­tykany instrument i mało kto umie go wykonać. Podobne widziałem swego czasu na Polesiu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *