Aerofony wargowe

Trzcina wodna

Trzcina wodna czy też błotna z naszych łąk i brzegów rzek, jezior służyła do prymitywne­go muzykowania, do „grania” dzieciom. Ucinano z niej różne części z „kolankiem” lub bez, na długość od 10 do 20 cm i robiono róż­ne dudki i fiukacze. W trzcinę z „kolankiem” (jeden koniec zatkany) dmuchano nieco z boku, jak w butelkę. Z trzciny robiono też różne fiu­kacze jak z wierzby lub bzu, z otworami na wy­lot i różne drobne piszczałki [stroikowe] podobnie jak z pióra gęsiego.

Muszla ‚zatoczka’ (fiukacz)

Muszle ślimaka „zatoczka” i błotniar­ki, znad brzegów zamulonych rzek i je­zior, po wyschnięciu służą chłopcom jako fiukacze, gwiżdże się na nich dmuchając z boku.

Skorupka orzecha laskowego (gwizdka)

Skorupka orzecha laskowego, pusta, ścięta z jednego końca, służy także jako gwizdawka. Dmucha się z boku, trzymając skorup­kę w zwiniętej dłoni między palcami: średnim i wskazującym.

Kora wierzbowa (materiał na fiukacz)

Kora, zdjęta z młodego pręta wierzbo­wego, grubości przedstawionej na rysunku lub cieńszej, służy do wyrobu różnych fiukaczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *